Voor die ondernemers heeft Peakoil Nederland een gratis online olie scan ontwikkelt. Met de scan krijgen MKB bedrijven een eerste indruk van effect van afnemende beschikbaarheid van fossiele brandstof en fluctuaties in de olieprijs op hun bedrijf. Daarmee hoopt Peakoil bedrijven te helpen zich beter voor te bereiden op een toekomst zonder olie.

De online olie scan voor MKB-ers geeft na het invullen van enkele bedrijfsgegevens een eerste inzicht in de risicofactor olie. Daarmee geeft de olie scan een eerste indruk van de richting waarin de bedrijfsvoering aangepast moet worden om minder afhankelijk te worden van olie. De scan is ook bedoeld als aanvulling op de energiescan’s voor bedrijven die nu al aangeboden worden maar zich alleen richten op elektriciteit en gas, en daarmee de factor olie (30% van onze energiemix) over slaan.

Peakoil Nederland is een non profit stichting die onderzoek doet naar de beschikbaarheid van olie en de effecten van een afnemende beschikbaarheid van olie. De olie scan is ontwikkelt onder een open source licentie. Op die manier is de scan beschikbaar voor verdere ontwikkeling door derden. Energie adviseurs die de olie scan willen integreren in hun energie adviezen aan bedrijven worden daartoe van harte uitgenodigd. De bedrijfsgegevens die gebruikers invoeren worden niet beschikbaar gesteld aan derden.

De scan die we vandaag lanceren is een beta versie. We zijn dan ook erg benieuwd naar jullie commentaar. In geval van bugs, graag melden op welke browser en besturingssysteem u gewerkt heeft.

De online olie scan is te vinden op
http://oilscan.peakoil.nl

Peakoil Nederland is een non profit organisatie. Wilt u ons werk ondersteunen? Kijk op http://www.peakoil.nl/about/

De publieke scepsis over de klimaatwetenschap is hoewel onterecht omvangrijk, vooral onder de conservatieve helft van de Nederlandse bevolking. Politici, beleidsmakers en het bedrijfsleven zoeken als reactie daarop naar een nieuw argument om draagvlak te scheppen voor de drastische stappen die nodig zijn om onze energievoorziening duurzaam te maken. Nu er onder kiezers en consumenten minder bereidheid lijkt te bestaan om uit bezorgdheid voor het klimaat mee te werken aan de energierevolutie , zijn er nieuwe oneliners nodig. Steeds vaker wordt ‘ Ooit raakt de olie op’ ingezet als slogan om draagvlak te scheppen voor duurzame energie. Om daarmee aan te geven dat we hoe dan ook niet door kunnen gaan met het opbranden van fossiele brandstoffen. Daarmee slaat men de plank op een aantal punten mis.

Op de eerste plaats biedt men oplossingen die geen invloed hebben op onze afhankelijkheid van olie. Het huidige energiedebat wordt volledig gedomineerd door CO2. Alle maatregelen van bedrijven en overheden worden gemeten in de hoeveelheid CO2 die niet uitgestoten wordt. En oplossingen worden gezocht in spaarlampen en isoleren, oftewel duurzame elektriciteit en duurzame warmte. Door deze eenzijdige focus in het energiedebat zal vooral bespaard worden op aardgas en steenkool. Vanuit het klimaat gedacht niet onverstandig, maar als het over de beschikbaarheid van fossiele brandstoffen gaat zijn steenkolen en aardgas voorlopig geen urgent probleem. Olie wel. En olie gebruiken we in Nederland voor transport en als grondstof in de chemie, niet voor elektriciteit en warmte.

Het ooit in ‘ooit raakt de olie op’ suggereert dat een nieuwe oliecrisis nog in een verre toekomst ligt. En dat is niet zo. Het Internationaal Energie Agentschap waarschuwt voor een tekort aan olie in 2015. Steeds meer analisten, olie bedrijven en wetenschappers gaan er vanuit dat het aanbod aan olie zijn piek bereikt heeft en permanent gaat dalen. Het is onwaarschijnlijk dat de olie ooit op is, het probleem is meer dat er een productieplafond bereikt is. In de nabije toekomst is er fors minder olie tot onze beschikbaar. Tegelijkertijd neemt het aantal landen dat in staat is olie te exporteren af. Daardoor zijn we nu al sluipenderwijs in een nieuwe oliecrisis terecht gekomen. Dit maal niet veroorzaakt door een oliesjeik die de kraan dicht draait, maar door een complexe kluwen aan geologische, economische en politieke factoren. De pomp staat niet droog, maar we zijn in een cyclus beland van sterk schommelende prijzen en zowel vraaguitval als verminderd aanbod. Zowel de luchtvaart als het wegtransport in Nederland hebben hier nu al veel last van en verkeren in zwaar weer.

Willen we Nederland minder afhankelijk maken van olie dan zullen we moeten investeren in biobased chemie en duurzaam transport. Investeren in CO2 vrije elektriciteit en warmte voorkomt vooral dat er in de toekomst tekorten ontstaan aan aardgas en kolen.

Natuurlijk zit er een politieke logica in het ‘olie raakt op argument’. Zeker na de geruchten campagne tegen de klimaatwetenschap is klimaat een links issue geworden. De VVD en PVV achterban is er niet in geïnteresseerd. Voor hen is klimaat een kostenpost. Leuk voor de ijsberen, niet relevant voor ons. De toenemende afhankelijkheid van olie uit Rusland en het Midden Oosten is iets wat hen veel meer aanspreekt. Dat gaat over de auto voor je deur. Wil je de conservatieve helft van Nederland mobiliseren voor de omslag naar duurzame energie, dan is de nieuwe oliecrisis daar een goede invalshoek voor. Alleen dan zul je wel de dynamiek van het probleem moeten doorgronden. Wie het olie argument hanteert moet snappen dat kerncentrales nog windmolens iets gaan veranderen aan de oliecrisis.

De belangrijkste boodschap van het burgerinitiatief: de omslag naar 100% hernieuwbare energie voor 2050 is haalbaar, noodzakelijk en wenselijk. Die omslag is noodzakelijk, omdat bij ongewijzigd beleid ons leefmilieu sterk vervuild raakt, energieprijzen zullen stijgen we eerder in economische recessies terecht zullen komen. De omslag is ook wenselijk, omdat dit grote kansen biedt voor onze internationale concurrentiepositie en werkgelegenheid en we onafhankelijk worden van instabiele regio’s in de wereld. Het burgerinitiatief volgt op de recente publicatie van het voorstel Nederland krijgt nieuwe energie door de samenwerkende partijcommissies.

Steunbetuigingen Iedere burger die dit initiatief steunt, en dus ook vindt dat het huidige energiebeleid van de overheid onvoldoende is, kan zijn digitale handtekening zetten op www.NederlandKrijgtNieuweEnergie.nl . Doel van het burgerinitiatief is om minimaal 40.000 steunbetuigingen te verzamelen. Daarmee kan dit partijoverstijgende voorstel na de
verkiezingen van 9 juni worden voorgelegd aan de nieuw gekozen Tweede Kamer, ter openbare bespreking en besluitvorming. Inmiddels steunen brancheorganisaties als UNETO-VNI, EVO, CleanTech Holland en NLingenieurs het voorstel.

Constructieve nationale dialoog
De initiatiefnemers van het burgerinitiatief zien de oude tegenstelling tussen ecologie en economie als een schijntegenstelling; alle partijen, burgers en bedrijven willen welvaart en welzijn in de 21e eeuw. Daarom willen ze een constructieve nationale dialoog over de Nederlandse energievoorziening, in plaats van de vaak gefragmenteerde en verhitte discussies over energie binnen en buiten hun partijen. Door het formuleren van een nationale doelstelling van 100% hernieuwbare energie in 2050 kunnen volgens de initiatiefnemers de discussies over gevoelige subthema’s, zoals nieuwbouw van kolencentrales, afvang en opslag van CO2 en kernenergie, een stuk effectiever gevoerd worden.

Naast dit burgerinitiatief zullen de partijcommissies de komende weken in debat gaan met de samenleving en bedrijfsleven over de toekomst van de Nederlandse energievoorziening. Zo zijn er binnekort online discussies op www.denationaledialoog.nl . Verder zijn er de komende weken in het Academiegebouw van de Universiteit Utrecht discussieavonden waarin onder meer Herman Wijffels, Jan Terlouw en Roel in ’t Veld in debat gaan met elkaar en met energieredacteuren van diverse landelijke kranten. Op 1 juni vindt een afsluitend verkiezingsdebat plaats in de Oude Tweede Kamer.

Meedoen:
kijk op http://www.nederlandkrijgtnieuweenergie.nl
Zet je handtekening op: http://www.NederlandKrijgtNieuweEnergie.nl .

De Britse energieminster Lord Hunt gaat overleggen met de industrie over peak oil.

Deze opmerkelijke stap volgt op succesvolle lobby heeft Jerremey Legget van Solar Century. Hij wist een coalitie van grote bedrijven achter een gezamenlijke oproep daartoe aan de Britse politiek te smeden. Onder hen Richard Branson van Virgin en enkele openbaar vervoer, en energiebedrijven.

Enige tijd terug publiceerden zij al een gezamenlijk rapport over het effect van peak oil op de Britse industrie.

Welke Nederlandse bedrijven zouden zo’n oproep durven doen? EZ denkt nog steeds dat de olieproductie tot in het oneindige zal door groeien.

De oliepiek lijkt een veelomvattend en globaal probleem waar je als lokale bestuurder weinig mee kunt maar schijn bedriegt. In tal van plaatsen in de wereld wordt er gewerkt aan lokaal olieschaarstebeleid. Beleid gericht op het garanderen van de werkgelegenheid en de bereikbaarheid van een gemeente in tijden van olieschaarste en volatiele olieprijzen. Hoe ziet dat er uit?

Om een groot misverstand uit de weg te ruimen, het is niet geheel identiek aan klimaatbeleid. Het meeste Nederlandse klimaatbeleid is gericht op warmte en elektriciteit, en spaart zodoende alleen aardgas en kolen uit. Geen olie.

Een eerste noodzakelijke stap is een idee krijgen van de olieafhankelijkheid van een gemeente.
Neem de stad Bristol, een Britse havenstad met meer als 400.000 inwoners. In 2009 deed de gemeente een uitgebreid onderzoek naar de olieafhankelijkheid van de stad en haar publieke diensten.
Wat gaat het effect van hoge olieprijzen zijn op de vuilophaal?, welke bedrijfstakken zijn erg afhankelijk van olie?, en welke bedrijven zouden juist een concurrentie voordeel hebben?. Hoe bereikbaar blijft de stad als olie schaars wordt? Een dergelijke risico analyse zou een van de eerste acties moeten zijn van elke Nederlandse gemeente na 3 maart. Het Bristol rapport is hier te vinden.

De Britse versie van de VNG (de Vereniging van Nederlandse Gemeentes) publiceerde vorig jaar een uitgebreide aanbeveling aan lokale overheden omtrent lokaal olieschaarstebeleid. Hoewel het erg is toegesneden op de Britse situatie zijn veel van de aanbevelingen ook van waarde voor Nederlandse gemeenten.

Een aantal relevante tips uit het rapport

* Maak het gemeentelijke wagenpark (bussen, vuilniswagens, dienstauto’s) minder afhankelijk olie. Schakel over op biogas uit lokaal rioolslib en GFT, schakel over op elektrisch rijden.

* Bevorder collectieve bevoorrading van winkels en bedrijven via een gemeentelijk distributiecentrum.

* Stimuleer alternatieven voor de auto: openbaar vervoer en de fiets, ontmoedig autogebruik door parkeerbeleid en de toegang to de stad, en bevorder alternatieven voor benzine en diesel, zoals elektrische auto’s en rijden op aardgas of biogas.

* Betrek burgers en bedrijven bij het ontwikkelen van alternatieven voor oliegebruik.

* Trek werkgelegenheid aan die niet rechtstreeks afhankelijk is van de olieprijs

Zie ook ons rapport over Nederlands Olieschaarstebeleid.

Meer informatie over de ontwikkelingen in Duitsland hieronder in een artikel van de website Polder PV. Met dank aan de auteur, Peter Segaar, voor toestemming tot plaatsing van zijn artikel. Polder PV is de website om te bezoeken voor internationaal en nationaal nieuws op het gebied van zonnestroom.

Duitsland 2009 – de hamvraag: 2,5, 3 of zelfs 4 GWp??? In een wederom zeer interessant artikel in het laatste nummer van Photon in 2009 – wat als lekkermakertje reeds op de website van het Duitse vakblad werd gepubliceerd – wordt nader ingegaan op de markgroei in Duitsland voor dit jaar. Was die groei vorig jaar al blijvend spectaculair en fors hoger dan een jaar lang door velen was gedacht (1.933 MWp nieuwbouw), gaat het dit jaar door alle daken heen. Dit werd al duidelijk toen het Bundesnetzagentur (agentschap van het Wirtschaftsministerium) de resultaten tot en met september 2009 publiceerde. Een verplichting om vast te kunnen stellen hoe groot de marktgroei vanaf oktober 2008 was geweest. En met welk degressiepercentage voor de nieuwe invoedingstarieven voor 2010 gerekend moest gaan worden. Zoals ook al lang voorspeld: de hoogste marktgroei “corridor” (> 1,5 GWp in een jaar tijd) werd met de vingers in de neus gehaald, en het degressiepercentage voor nieuwe installaties in 2010 dus opgekrikt naar 9% (installaties tot en met 100 kWp), resp. 11% (grotere systemen). Leidend tot de nieuwe invoedingstarieven voor nieuwe installaties in 2010, zoals ik heb vermeld in de EEG Einspeise Vergütungen tabel (alle oudere installaties blijven hun eigen invoedingstarief houden en behouden alle rechten).

Maar hoeveel wordt het nu echt? Photon heeft enkele opmerkelijke zaken op een rijtje gezet en komt, i.t.t. de Bundesverband der Energie- und Wasserwirtschaft e. V. (BDEW), die alle cijfers m.b.t. het EEG (Erneuerbare Energien Gesetz) bijhoudt en die 2,5 GWp blijft claimen als “realistisch”, op extrapolaties van ver over de 3, mogelijk zelfs 4 GWp uit. Ze hebben daarvoor drie redenen:

* De cijfers van het Bundesnetzagentur (BNA) lijken niet te kloppen. Photon stelt in de tot nu toe gepubliceerde cijfers nogal wat grote MWp installaties (zoals een gecompliceerd 4,64 MWp industrieel dunnelaag CdTe dak-systeem van Colexon in Haßleben, Brandenburg) niet terug te kunnen vinden, terwijl ze al lang aan het net zijn gekoppeld (ik heb zowel op Haßleben, als op 464x gezocht in de kWp kolommen van de spreadsheet van het BNA, en ook niets gevonden). Al eerder was door het PV tijdschrift Solarthemen vastgesteld dat er fouten in die database moeten zitten, al had de redactie het naast “niet opgenomen” PV-systemen ook over dubbel getelde installaties. Duidelijk is in ieder geval dat er nogal wat lijkt te “rammelen” aan die database, wat ongetwijfeld tot de nodige ophef in de Bondsdag zal leiden. Duitse politici zijn namelijk gewend met grundlich recherchiertes bronmateriaal te werken, en het BNA is een agentschap waar ze niet al te grote fouten mogen maken vanwege de nogal forse financiële consequenties… Van de 19 MWp installaties waar Photon van wist dat ze al aan het net waren gekoppeld, konden ze in de database van het BNA er maar … 5 stuks terugvinden. Wat zou betekenen dat die database een enorme capaciteit aan daadwerkelijk netgekoppelde installaties zou kunnen missen…

* Verkoop van omvormers. Alleen al de marktleiders SMA (3,5 Gigawatt) en Kaco (0,5 GW), beiden Duits, zouden dit jaar al zo’n 4 GW aan omvormers verkocht hebben. Op basis van hun marktaandelen in 2008 zou er op de wereldmarkt in 2009 zeker zo’n 9 GW aan omvormer vermogen verkocht kunnen zijn. Bij een doorsnee/standaard onderdimensionering van zo’n 10% t.o.v. de DC capaciteit van de PV-installatie zou dat neerkomen op een wereldmarkt van zo’n 10 GWp aan moduleverkoop (STC vermogen) die bij die omvormer hoeveelheid past. Geen enkele andere “markt” haalt momenteel ook maar een substantieel deel van de Duitse (de Spaanse is, zoals bekend, hard “gecapt” op 500 MWp). Photon rekent op een afzet van ongeveer de helft van het totaal in Duitsland. Dat zou kunnen betekenen dat er zelfs … 5 GWp aan modules bij de oosterburen afgezet zou kunnen zijn in een jaar tijd, als de uitgangspunten enigzins kloppen. Zelfs al zou de afwijking substantieel zijn, de 2,5 GWp van BDEW lijkt hier een onhoudbaar lage schatting te zijn/worden.

* Schattingen van de netbeheerders. Photon heeft aan enkele grote netbeheerders gevraagd wat ze denken aan het eind van het jaar aan PV-installaties aan het net gekoppeld te hebben. De groeipercentages blijken spectaculair te zijn, van 20-50% in de qua gerealiseerde marktvolumes (2008) toch al gigantische zuidelijke Bundesländer, tot zelfs bijna 300% (!!!) in de noordelijke deelstaten Nordrhein-Westfalen, Niedersachsen (!!!) en … het meest noordelijk gelegen Bundesland Schleswig-Holstein wat een ware PV-boom kent (en ook een relatief hoge jaarlijkse instraling heeft…).

Progressie zonnestroom ietwat mis gegokt?

In het artikel ook een smakelijke grafiek van de “middellange termijn” verwachtingen van de grote vier “Übertragungsnetzbetreiber” (waarvan E.ON/Transpower nu dus vervangen is door het curieuze Nederlandse TenneT…) over de groei van de zonnestroom capaciteit en -productie in Duitsland. Elke keer weer blijken de prognoses van deze grootste vier netbeheerders veel te laag uitgevallen te zijn en blijkt de hoeveelheid zonnestroom die daadwerkelijk wordt ingevoed op de Duitse netten veel harder te groeien dan werd voorspeld. Dik 4,4 TeraWattuur in 2008 (gerealiseerd, zie jaarafrekening), met als realistisch vooruitzicht dat het in 2010 al zo’n 9 TWh zou kunnen gaan worden. Een hoeveelheid die in de “officiële” EEG prognose van het BDEW pas voor het jaar 2013 zou zijn voorzien (9,2 TWh). Zie daarvoor het downloadbare pdf “EEG-Mittelfristprognose: Entwicklungen 2000 bis 2015″ van de EEG/KWK-G webpagina, stand 11 mei 2009. Dat zijn al dik twee Borsseles aan jaarproductie uit honderdduizenden decentraal opgestelde en democratisch tot stand gekomen zonnestroom installaties. Anno 2009…

In de eerste tabel van bovengenoemd pdf staat nota bene een geaccumuleerde capaciteit aan zonnestroom installaties voor eind 2009 van slechts 6,3 GWp vermeld, terwijl het in 2008 er 5,2 waren volgens de 4 grote netbeheerders. Ten eerste: volgens de geaccordeerde statistieken van de lagere distributie netbeheerders zou er in 2008 niet “slechts” 5,2 maar al 5,95 GWp aan het Duitse net zijn gekoppeld volgens het gedetailleerde jaarlijkse onderzoek van Photon (dik 14% meer…). Ten tweede: volgens de hooggeleerde voorspellers zou er in 2009 t.o.v. hun eigen cijfers voor de geaccumuleerde capaciteit in 2008 maar ruim 1,1 GWp bijkomen. Echter, het Bundesnetzagentur publiceerde voor eind september 2009 al een record aan nieuwe installaties goed voor 1,47 GWp, en toen moest waarschijnlijk de allergrootste “boom” nog gaan komen in het laatste kwartaal… In andere bewoordingen: De voorspellers bij de grote vier netbeheerders lijken aan dezelfde ziekte te lijden (lees ook beslist dit waanzinnig goed geschreven stuk van Colin Campbell van 17 november 2009!) die de in de Middeleeuwen levende ambtenaren van het Internationale Energie Agentschap al jarenlang onder de leden hebben. Die mensen hebben immers ook een historische traditie van het stelselmatig (waarschijnlijk zeer bewust) onderwaarderen van de fysieke groei van duurzame energie en het continu overwaarderen van de groei van fossiele en nucleaire productie…

Als de vermoedens van Photon uit gaan komen, kunnen we de vorige “explosie” in zonnestroom (de boom in Spanje van 2008, direct voor het jaar 2009 met een harde marktcap de kop ingedrukt door het Industrie Ministerie) wel bij het grofvuil zetten. Duitsland gaat weer de leiding nemen, ook bij de mondiale marktgroei. Met waarschijnlijk heel wat verpletterender cijfers dan bevroed door heel wat insiders…

Bron: Podewils, C. & Wagner, N. (2009). Das Tausend-Teile-Puzzle. Der deutsche Solarmarkt könnte 2009 explodiert sein. Dafür sprechen einige Indizien. – Photon 12/2009: 16-19.

https://photon.de:448/photon/pd-2009-12.pdf (elektronische versie van het artikel, pdf)

Het UK Energie Research Center, een gezamenlijk instituut van Britse universiteiten heeft een poging gedaan tot het verschaffen van meer duidelijkheid. Opvallend detail is dat het onderzoek onderworpen is aan een peer review door experts van Instituut Clingendael en Shell.

De vraagstelling van de wetenschappers is: Welk ondersteunend bewijs is er om te kunnen beweren dat de wereldwijde olieproductie ver voor 2030 beperkt zal worden door fysieke uitputting?

Een van de uitkomsten daarvan is de vaststelling, dat : “ Veel bestaand onderzoek focused op economische en politieke bedreigingen voor olieproductie en faalt in het inschatten of anderszins integreren van de risico’s die fysieke uitputting met zich mee brengen. Dat betekent dat de waarschijnlijkheid en gevolgen van verschillende uitkomsten van dergelijk onderzoek nooit adequaat onderzocht zijn.” Dit gepaard aan de meest indringende conclusie: “Het kantelpunt van de wereldwijde olieproductie zal zeer waarschijnlijk al vóór 2020 plaats vinden, er is dus alle reden haast te maken met verdere analyse ”.

Het UKERC rapport, getiteld “Global Oil Depletion”, is gebaseerd op ruim 500 studies, analyses van industriedatabases en een vergelijking van een groot aantal verschillende prognoses. Dit levert een dringende oproep van de Britse onderzoekers aan overheden op, om de mogelijkheid van een aanstaande daling in de olieproductie zeer serieus te nemen en dat op te nemen in hun energiebeleid tot 2020.

Peakoil Nederland is er van overtuigd dat deze oproep dan ook zijn weerklank moet krijgen in het Nederlandse energiebeleid. Nederland staat voor een dubbele uitdaging 20% CO2 reductie maar ook 20% minder olieverbruik in 2020.

Het Persbericht en het rapport kunt u het vinden op de website van het UKERC

De ‘zeldzame aardmetalen’ worden gebruikt in ondermeer magneten, harde schijven, windturbines, mobiele telefoons, iPODs, elektrische motoren, supergeleiders, spaarlampen, televisieschermen, kernreactoren, brandstofcellen, aanstekers en lasers. Volgens Alistair Stephens van Arafura komen de plannen voort uit de toenemende groei van de Chinese economie. China heeft alle rare aarde metalen zelf nodig voor haar technologische ontwikkeling, de rest van de wereld wordt hierdoor gedwongen om haar eigen bronnen van rare aarde metalen aan te boren. “This isn’t about the China holding the world to ransom. They are saying we need these resources to develop our own economy and achieve energy efficiency, so go find your own supplies”, aldus Stephens.

Hoewel er ook zeldzame aardmetalen in Noord Amerika, Zuid Afrika en Australië aanwezig zijn is de productie hiervan te duur en niet snel genoeg op te schalen om tekorten te voorkomen volgens stephens in de Daily Telegraph. In Nederland wordt door TNO al langer gewaarschuwd voor metaalschaarste en de noodzaak om zuinig om te springen met rare metalen.

Op basis van die 278 miljard vaten is dan weer het piekprofiel van de Verenigde Staten uit te rekenen. Nou weten we al dat de Verenigde Staten in 1970 gepiekt is, en is de productie al meer dan 30 jaar aan het dalen. Voor de Verenigde Staten is het verloop dus al vrij goed bekend. Dat is dan ook de beperking van deze techniek. Alleen wanneer er veel datapunten zijn is de voorspellende waarde redelijk accuraat. Ook kunnen politieke en economische verstoringen het profiel van een land zodanig verstoren dat er niks met hubbert linearisatie gedaan kan worden. Tot slot is er geen echte theorie achter de hubbert linearisatie, het is meer een wiskundig logische benadering dan dat het iets met de geologie te maken heeft.

Het fijne is het gemak van de toepasbaarheid om toch een idee te krijgen van het piekmoment van een land (en de wereld). En om het helemaal gemakkelijk te maken heeft Alexander Jurjens een interactieve tool ontwikkeld, Sokath, waarmee de hubbert linearisatie voor diverse delen van de wereld uitgerekend wordt in grafiekvorm (hier te vinden). Als we deze ruwe benaderingen via het programma toepassen op de wereld en de jaren 1965 t/m 2006 dan vinden we een uiteindelijk winbare hoeveelheid aardolie van 1400 miljard vaten. Echter, de productie in groen wijkt sterk af, het lijkt daarom beter om pas te beginnen vanaf het jaartal 1983 t/m 2006, omdat hier een redelijk lineair patroon te vinden is. Zo komen we op een uiteindelijk winbare hoeveelheid van 2280 miljard vaten, wat een vrij redelijke schatting lijkt.

Daaruit volgt dat de piek in de wereldproductie zo rond 2007 zou moeten vallen en daalt naar circa 60 miljoen vaten per dag in 2025 van 84 miljoen vaten per dag nu. Dit is echter voor de wereld niet meer dan een indicatie vanwege de talloze factoren die niet meegenomen zijn via hubbert linearisatie.

Wie zelf wil spelen met deze techniek kan de tool Sokath downloaden.

Meer informatie over hubbert linearisatie is te vinden op het weblog GrapOilogy.

De materialen uit Donald Duck zijn geplaatst met toestemming van Sanoma uitgeverers en zijn auteursrechterlijk beschermd ©Disney.

Stuur om te reserven een e-mail naar Rembrandt Koppelaar (contact@peakoil.nl) met een CC naar Ugo Bardi (ugo.bardi@unifi.it) met persoonlijke achtergrondinformatie. Na goedkeuring zal een registratieformulier met kamer- en betalingsdetails worden toegezonden. Meer informatie over het idee achter de meeting, de locatie, en de kosten zijn te vinden in dit document of op de website van The Oil Drum.

Afgelopen week werden de plannen van dit kabinet in verband met de kredietcrisis bekend gemaakt, na enkele weken moeizame onderhandelingen. Terwijl in andere landen de crisis wordt gebruikt als kans om de economie een duurzame richting op te sturen, wordt in Nederland op oude voet doorgepolderd. Een gemiste kans. Met het pakket maatregelen dat nu is aangekondigd blijft Nederland sterk afhankelijk van fossiele brandstoffen. Dit betekent dat zodra het regeringsbeleid slaagt en de economie weer aantrekt, we in de volgende crisis belanden: een permanente oliecrisis. Gezien de impact die de kredietcrisis heeft op de investeringen in de energiesector, fossiel en duurzaam, is omslag naar niet fossiele brandstoffen net zo urgent als de kredietcrisis.

Balkenende en zijn coalitiegenoten concluderen zelf dat het niet gaat om een gewone economische recessie, maar om een crisis verscherpt door “ nieuwe schaarste (energie en grondstoffen) en nieuwe beperkingen (klimaat en water)” . Het kabinet zegt verder “ Zo zorgen we er voor dat Nederland beter voorbereid op de toekomst uit deze crisis komt. Alleen dan zorgen we er voor dat we naast de kredietcrisis, ook de dreigende klimaat, en energiecrisis afwenden. “. Dat klinkt bemoedigend. Helaas ontbreekt het aan beleid om deze mooie woorden in daden om te zetten.

Niet dat er niets gebeurt. Er word geïnvesteerd in 500MW extra windenergie en belangrijker; er lijkt een beweging gemaakt te worden richting een “feed-in tariff” naar Duits voorbeeld. Het gaat om een eerste stap waarin het geld voor duurzame energie niet meer uit de overheidspot komt maar via een opslag op elektriciteit wordt gedekt. De grote vraag is of ook bedrijven mee gaan betalen aan deze ‘belasting’. Ook het probleem dat de regeling via het overheidsbudget verloopt blijft bestaan. De precieze regeling moet nog vastgesteld worden dus is het te hopen dat er een prijsgarantie komt en niet langer een aan de energieprijs aangepaste subsidieregeling. Echter los van de problemen rond de subsidieregeling duurzame energie, meer duurzame elektriciteit kan een deuk slaan in ons gasgebruik maar doet niets aan ons oliegebruik. Olie is transport en op het gebied van transport wordt alleen melding gemaakt van een slooppremie voor oude auto’s. Het is de vraag hoe dit uitgevoerd zal worden. Wordt er slechts geld betaald voor oude auto’s en schaffen mensen voor dat geld een nieuwe auto aan, zoals het geval is in Duitsland, dan is het effect nihil. Of worden mensen gestimuleerd de premie te investeren in een elektrische auto een fiets of OV een abonnement? Het signaal dat staatssecretaris De Jager afgelopen vrijdag heeft afgegeven over de fiscale stimulans voor elektrische auto’s is in ieder geval bemoedigend. Al met al wordt er in 2009 621 miljoen euro en in 2010 606 miljoen extra geïnvesteerd in een duurzame economie. De genomen maatregelen zijn onvoldoende om ons voor te bereiden op de binnen enkele jaren dalende wereldolieproductie. Bovendien, wat daar tegenover staat is een forse investering in projecten die de consumptie van fossiele brandstoffen zullen aanjagen.

De meest schadelijke maatregelen in dit opzicht zijn het afschaffen van de vliegtax en het investeren in meer snelwegen. Onze aardgasbaten, die belanden in de zogenaamde FES pot, worden verkwanseld. Investeringen in meer snelwegen worden naar voren getrokken en via een speciale Crisis en Herstel wet wordt het verzet tegen dergelijke plannen onmogelijk gemaakt. Daarnaast lijkt het kabinet van plan te zijn extra te investeren in Schiphol. Een zinloze investering. Bij een periode van langdurige olieschaarste zal Schiphol te maken krijgen met krimp omdat er nog niet voldoende alternatieven bestaan.

Een belangrijk deel van het geld om de de bouwsector te stimuleren word gestoken in het onderhoud van gebouwen, stedelijke vernieuwing en de bouw van scholen en ziekenhuizen. Helaas wordt die unieke kans niet gegrepen om daarbij hogere eisen te stellen aan de energiezuinigheid van die gebouwen. Bijvoorbeeld via het door de Europese Commissie voorgestelde plan om bij elke renovatie van enige omvang extra isolatie verplicht te stellen, of door de norm voor deze nieuwbouw energieneutraal te laten zijn. Op die manier word miljoenen gestopt in gebouwen die niet voorbereid zijn op een energiecrisis. En waarom worden de extra middelen niet geïnvesteerd in de bijscholing van minder werkende of werkloze bouwvakkers op het gebied ven duurzaam bouwen?

Natuurlijk is Nederland een betrekkelijk kleine speler in de internationale economie, met maar een beperkte invloed op het verloop van de kredietcrisis en de energiecrisis. Veel zal afhangen van wat de EU, de VS en China doen op dat vlak. Niettemin, de huidige ontwikkelingen op de energiemarkt zijn allesbehalve geruststellend. We zullen ons eigen land moeten voorbereiden op een permanente oliecrisis. Het Internationale Energie Agentschap (IEA) concludeerde in November vorig jaar dat we bij een doorgaande trend in een oliecrisis zouden belanden in 2010 en riep op tot een energierevolutie. De kredietcrisis heeft die situatie verscherpt.

De door kredietcrisis stortte zowel de vraag naar olie als de prijs van olie in. Daardoor lijkt het probleem minder urgent. Tegelijkertijd zijn echter de investeringen in zowel fossiele brandstoffen als in niet fossiele energie ingestort. Nu de non-opec olieproductie over haar piek heen is, en met 4% per jaar daalt, zullen de OPEC lidstaten hun productie met 8% moeten verhogen, of zal (een deel van) die 8% moeten komen uit alternatieven en besparing. Een onmogelijke opgave.

De kredietcrisis zorgt weliswaar voor tijdelijke adempauze, maar als we die niet snel gebruiken wordt elke economische opleving onmiddellijk neergesabeld door stijgende fossiele brandstofprijzen. Hoe minder afhankelijk onze economie is van die fossiele brandstoffen, hoe minder last we daar van zullen hebben. De middelen om dat te doen zijn ruim voorhanden. Het is een kwestie van politieke wil en een duidelijke visie op een post-fossiele economie om die energierevolutie ook ingang te zetten.

Wat had er wel in de crisisplannen moeten staan?

1. Een oliereductietarget. Er zijn al afspraken gemaakt over 20% minder C02 en 20% duurzame energie in 2020. Daar zal 20% minder oliegebruik aan toegevoegd moeten worden.
2. Een investerings,- en stimuleringsprogramma vanuit de overheid voor niet-olieafhankelijke transportmiddelen. Investeer niet in Schiphol of nieuwe snelwegen, maar in de elektrische auto, de fiets en bijvoorbeeld een HSL Oost.
3. Voor 2020 een sterke reductie in aardgas gebruik door een ombouw
programma voor tuinbouwkassen en de verplichting gebouwen te isoleren
bij een omvangrijke verbouwing of renovatie

Meer informatie over de ontwikkelingen in Spanje zijn hieronder te vinden, in een artikel van de website Polder PV. Met dank aan de auteur, Peter Segaar, voor toestemming tot plaatsing van zijn artikel. Polder PV is de Nederlandse website als het gaat om het internationale en nationale nieuws op het gebied van zonnestroom.

Een geëxplodeerde PV-markt nader tegen het licht gehouden
Auteur: Peter Segaar, Polder PV

De Comisión Nacional de Energia (CNE) van Spanje is de staatsinstelling die controleert wat er geschiedt op het vlak van energie, en dus ook duurzame energie. En daar wordt, gezien hun recente publicatie “Información Estadística sobre las Ventas de Energía del Régimen Especial”, met een link naar een gezipte file van een gigantisch spreadsheet (alleen de zip-file zelf is al 5,4 Megabyte groot), dag in dag uit op hoog niveau hard gewerkt om alle ontwikkelingen cijfermatig te volgen, deze samen te vatten, en, heel belangrijk, deze voor het publiek toegankelijk te maken. Uiteraard is dit werk natuurlijk de basis voor het hele feed-in gebeuren in Spanje, wat, door de extreem snelle ontwikkelingen van, met name, zonnestroom, inmiddels tot een bloedheet politiek dossier is geworden. Zie mijn eerdere besprekingen van 16 september 2008 (grove Photon schatting: 2008 accumulatie 2 GWp…), resp. 7 februari 2009 (CNE schatting 2008 accumulatie: 3,13 GWp).

Niet dat ik alles van die enorme lappendeken aan cijfers snap (mijn Spaans is lang niet zo “rijp” als het Duits), maar de essentie lijkt wel duidelijk in deze spreadsheet met hernieuwbare elektriciteit uitgesplitst naar bron, regio, jaar, maand, etcetera. In de spreadsheet zijn maar liefst 25 (…) tabbladen bomvol informatie te vinden. Ik heb met name de tabbladen genaamd “CumplimientoObjetivo” (vaststelling en berekeningswijze van de doelstelling van het vorige Koninklijke Decreet, Real Decreto 661/2007, en het uiteindelijke resultaat sinds de beeindiging daarvan per 30 september 2008), “AnualComunidad” (duurzame electriciteit capaciteit en productie per technologie per jaar, en per provincie), en “GWh_MW” (idem, per maand van de laatste 3 jaar) goed bekeken, de voor mij meest relevante data (PV) daar uit gedestilleerd, en deze voor u in grafieken samengevat. Ter leeringh ende volksvermaeck…

Doelstelling Real Decreto 661/2007 – Op het tabblad “ComplimientoObjetivo” vinden we de “doelstelling” van het op 26 mei 2007 van start gegane Real Decreto 661/2007, de wijze waarop die doelstelling werd berekend, en wat er uiteindelijk van is gekomen. Zoals u wellicht weet (Nederlandse torenhoge ambities die maar niet waargemaakt worden, vooral door ronduit rampzalige “ondersteuningsregimes” en professioneel verzet tegen wind op land) blijken “doelstellingen” nogal eens te bestaan uit gebakken lucht. Vooral omdat tal van factoren oncontroleerbaar zijn, niet inzichtelijk, er regelmatig onverwachte zaken geschieden (een economische crisis, to name but one), of blijken marktontwikkelingen compleet onvoorspelbaar. Uiteraard werken dit soort niet in te schatten zaken beide kanten op, het kan tegenvallen (Nederland) of, in sommige opzichten, meevallen. Dat laatste blijkt wel uit de “prognose” en de uiteindelijk uitkomst voor zonnestroom in het land van de tegen de windmolens vechtende Don Quichotte, die alle records op deze aardkloot (tot voor kort bijna allemaal door de oosterburen van ons land gerealiseerd) volkomen aan flarden heeft geschoten. En wel in “positieve” zin, al zal menig beleidsambtenaar in Madrid daar wellicht zo de eigen gedachten bij hebben…

Deze tabel heb ik in een veelzeggende grafiek vertaald, met alle “duurzame opties” grafisch op een rijtje:

Groei van reeds “goedgekeurde” PV-systemen totaal en per regio

De volgende grafieken zijn gemaakt met de data van het tabblad “AnualComunidad” van het CNE spreadsheet. Hier zitten niet officieel “goedgekeurde” (zeg maar, “nog niet beschikte”) installaties niet bij, en daarvan kan de opgewekte elektriciteit dus nog niet voor de “Real Decreto 661/2007″ feed-in vergoedingen verrekend worden. De cijfers geven echter al een zeer goed inzicht in de fenomenale groei in Spanje, met name sinds 2005.

Totale capaciteit (alleen: beschikte, door CNE geaccepteerde installaties):

Ontwikkeling per regio in “beginjaren” 1998-2004:

Ontwikkeling per regio in de laatste 4 jaar 2005-2008:

Groei per maand van 2006-2008

De explosieve ontwikkeling kan m.b.v. tabblad “GWh_MW” van het CNE spreadsheet nog het meest nauwkeurig worden gevolgd, omdat daar de “beschikte” PV installaties per maand zijn bijgehouden, o.a. qua aantallen, het accumulerende nominale vermogen, en het aantal kWh wat van die installaties aan feed-in is vergoed. De grafiek met de eerste twee data:

Tot slot
Nog enkele leuke getalletjes uit het tabblad “AnualRetribuciónTotal”. De totale hoeveelheid verkochte elektriciteit uit alleen al de “beschikte” installaties voor (uitsluitend) 2008: zonnestroom 2.045 GWh (ruim 2 Terawattuur), wind 28.577 GWh (bijna 29 Terawattuur), en totaal “hernieuwbaar” 61.355 GWh (ruim 61 Terawattuur). Dat zijn al dik 15 Borsseles aan duurzame energie productie, waarvan een halve aan zonnestroom (exclusief de nog niet “beschikte” installaties.)…

(pagina van de CNE website waar u de zip-file met de complete spreadsheet kunt downloaden)

(Nota bene: Artikelen geplaatst onder de categorie vrij woord vertegenwoordigen niet noodzakelijk de visie van Peakoil Nederland; het zijn persoonlijke observaties en visies van geïnformeerde experts.)

Rotterdam, 24 november 2008 – Greenchoice, de enige 100% groene energieleverancier, daagt alle Nederlanders uit zelf hun duurzame energie te gaan opwekken. Dat kan onder andere met zonnepanelen op het eigen dak, maar ook door mee te doen met een windpark verderop. Zo nodigt Greenchoice al haar klanten uit participant te worden in Meewind, een activistisch beleggingsfonds voor duurzame energie, die een windpark op zee gaat bouwen. Klanten kunnen vanaf nu voor 100 euro een deelparticipatie in het toekomstige park aanschaffen. Als het park in 2012 gebouwd wordt, kunnen zij desgewenst het bedrag aanvullen tot de volle 1000 euro.

Greenchoice wil met deze actie duidelijk maken dat de tijd van praten over het klimaat voorbij is. Er is directe actie nodig. Nederlanders moeten het heft in eigen handen nemen en zelf windparken gaan bouwen. Dat kan met Meewind. Dit fonds heeft een vergunning van de Autoriteit Financiële Markten en bundelt de bijdragen van burgers en lagere overheden om gezamenlijk te investeren in duurzame energieopwekking. Samen sterk voor 100% groene stroom. Greenchoice ondersteunt hiermee de lobby van Meewind om het ministerie van Verkeer en Waterstaat te bewegen sneller toestemming af te laten geven voor windparken op zee. Zo hoopt Meewind dat deze vergunningen nu echt afgegeven worden!

Greenchoice wil 100% duurzame Nederlandse stroom binnen tien jaar mogelijk maken. Daar is een geweldige inspanning voor nodig. Door de kredietcrisis vallen veel grote energieprojecten met wind of zon stil. Met Meewind willen we een nieuwe financieringsstroom, rechtstreeks uit de Nederlandse huishoudens, tot stand brengen. Michiel Rexwinkel, directeur van Greenchoice: “Wij willen dat alle huishoudens in Nederland uiteindelijk zelf hun groene stroom gaan opwekken. Op het dak of met elkaar in een windpark verderop.” Wij willen op deze manier de eerste energieleverancier worden, die zo weinig mogelijk energie levert, maar het klanten mogelijk maakt zelf op te wekken.

Op 12 en 13 november vond de 2e Concentrated Solar Thermal Summit plaats in het Spaanse Sevilla, waar de laatste ontwikkelingen op het gebied van zonthermische krachtcentrales zijn besproken. Het congres werd georganiseerd door CSP Today, een jonge organisatie die werkt vanuit Londen. De ontwikkelingen met betrekking tot CSP in Spanje lijken goed op gang te zijn. Er zijn meerdere projecten onder constructie en het schijnt dat er inmiddels al aanvragen zijn gedaan voor in totaal 12 Gigawatt aan nieuwe CSP centrales.

Tijdens het congres zijn sprekers aan het woord gekomen van zowel gevestigde bedrijven als Acciona Energia, Solar Millennium, Solel, Ausra en de Solar Power Group, als minder bekende bedrijven in de CSP-industrie, zoals Sopogy, Worley Parsons en Huiyin-Solar. Daarnaast waren er veel andere spelers aanwezig die betrokken zijn bij de ontwikkeling van CSP, zoals toeleveranciers van belangrijke componenten (zoals spiegels, absorptiebuizen, warmteoverdrachtsvloeistoffen, warmtewisselaars, generatoren, etc.), elektriciteitsbedrijven, de Spaanse netbeheerder (Red Eléctrica), overheden, NGO’s, onderzoeksinstellingen, projectontwikkelaars en consultants.

In maart 2007 werd vlak buiten de stad Sevilla in Sanlúcar la Mayor, op het Plataforma Solúcar, de eerste commerciële CSP centrale van Europa geopend, de PS10, een zonnetoren van Abengoa Solar met een vermogen van 11 Megawatt (MW) die elektriciteit produceert met behulp van in totaal 624 grote heliostatische spiegels. De centrale is uitgerust met een opslagcapaciteit waarmee de elektriciteitsproductie na zonsondergang of bij bewolking nog voor 7½ uur kan worden gecontinueerd. Om de met behulp van de zon opgewekte warmte op te slaan wordt gebruik gemaakt van gesmolten zout, dat bij zeer hoge temperaturen (tot zo’n 600 graden Celsius) vloeibaar blijft. Volgens Valeriano Ruiz van de organisatie Protermosolar, spreker tijdens het congres, werkt de PS10 centrale “like a clockwork”. Op hetzelfde Plataforma Solúcar zijn inmiddels drie nieuwe CSP units onder constructie, de PS20 (een 20 MW zonnetoren) en de Solnova-1 en Solnova-3 (beiden 50 MW trogspiegelcentrales).

Naast de PS10 centrale is in Spanje de eerste commerciële parabolische trogspiegelcentrale van Europa, de Andasol-1, inmiddels vrijwel klaar om in gebruik genomen te worden. Deze centrale met een vermogen van   50 MW is een gezamenlijk project van ACS Cobra (een joint venture tussen de Spaanse bedrijven Sener en Cobra) en het Duitse bedrijf Solar Millennium. Andere bedrijven en organisaties, zoals Flabeg, Flagsol, Schott, CIEMAT (het Spaanse Centrum for Energie, Milieu en Technologisch Onderzoek) en het DLR (het Duitse Centrum voor Lucht- en Ruimtevaart) hebben ook een belangrijke rol gespeeld bij het realiseren van dit project. Op hetzelfde terrein van Andasol-1 is men op dit moment bezig met de aanleg van Andasol-2 en Andasol-3, beiden ook met een vermogen van 50 MW. In het derde kwartaal van volgend jaar denkt men Andasol-2 in gebruik te kunnen gaan nemen. Andasol-3 zal ongeveer een jaar later volgen. De planning is   om vervolgens in steeds hoger tempo meer trogspiegelcentrales te gaan plaatsen op dezelfde locatie.

Op een andere locatie in Andalusië, in Lebrija in de provincie Sevilla, is het Israëlische bedrijf Solel inmiddels begonnen met de constructie van een 50 MW trogspiegelcentrale. Maar, ook in andere regio’s dan Andalusië is men in het zuiden van Spanje bezig met het bouwen van trogspiegelcentrales. Zo is ACS Cobra in Extremadura bezig met de aanleg van een 50 MW centrale onder de naam Extresol I, welke naar verwachting ergens eind volgend jaar in gebruik genomen zal gaan worden.

Duidelijk is dat er in Spanje geen gebrek is aan activiteit als het gaat om de ontwikkeling van CSP-technologie en de aanleg van zonthermische krachtcentrales. Er is sprake van een snel groeiende CSP-industrie. Dit heeft vooral te maken met het commitment van de Spaanse overheid en het bedrijfsleven om CSP als energiebron te ontwikkelen. Het feed-in tarief van €0,27 per kilowattuur geproduceerde elektriciteit voor zonthermische centrales tot 50 MW voor een periode van 25 jaar heeft in Spanje gezorgd voor een stabiel investeringsklimaat voor de CSP-industrie. Daarnaast zorgt men er in Spanje voor dat nieuwe CSP centrales aansluiting krijgen op het elektriciteitnet en op de watervoorziening voor de aanvoer van koelwater. De Spaanse netbeheerder Red Eléctrica is op dit onderwerp tijdens het congres uitgebreid ingegaan. Garanties voor de aanleg van noodzakelijke infrastructuur zijn een belangrijke voorwaarde voor investeringen in CSP centrales.

Alle positieve ontwikkelingen in Spanje ten spijt, toch was er bij het congres ook reden voor zorgen met betrekking tot de toekomst van de CSP-industrie. Na het toeslaan van de financiële crisis in de wereld zijn investeerders zeer voorzichtig geworden met nieuwe investeringen in risicovolle projecten. In deze tijd zijn zij op zoek naar zoveel mogelijk zekerheden en lagere kosten. Het gevolg hiervan is dat investeerders in CSP projecten nu nog meer geneigd lijken te zijn om enkel te investeren in centrales met parabolische trogspiegels, omdat investeringen in deze technologie op dit moment de meeste zekerheid en de laagste ‘bewezen’ kosten bieden. De meeste bedrijven in de CSP-industrie richten zich nu dan ook vooral op de aanleg van nieuwe trogspiegelcentrales. Door verdere technologische ontwikkeling en schaalvoordelen in de productie van onderdelen en de bouw van centrales verwacht men de kosten voor CSP trogspiegelcentrales verder naar beneden te kunnen brengen in de komende jaren.

Echter, ondanks de grote focus op parabolische trogspiegels wordt CSP-technologie waarbij gebruik gemaakt wordt van Fresnelspiegels door veel experts gezien als een zeer interessante optie voor kostenbesparing ten opzichte van trogspiegels. De belangrijkste redenen hiervoor zijn dat bij het Fresnel-concept gebruik gemaakt wordt van een eenvoudiger technisch systeem met veel goedkopere (vlakke) spiegels en andere onderdelen die tegen lagere kosten geproduceerd kunnen worden. Hoewel het rendement voor het omzetten van zonne-energie in elektriciteit bij dit systeem lager ligt dan bij het gebruik van parabolische trogspiegels, hebben Fresnelspiegelcentrales de potentie om elektriciteit te leveren tegen lagere kosten. Dit simpelweg omdat deze centrales veel goedkoper zijn in de aanleg en het onderhoud (de spiegels zijn bijvoorbeeld makkelijker schoon te maken). Bovendien is er bij het gebruik van vlakke spiegels, ondanks de lagere efficiency, minder landoppervlakte nodig per eenheid geïnstalleerd vermogen. Om schaduwval te voorkomen moeten de spiegels bij trogspiegelcentrales namelijk verder uit elkaar geplaatst worden dan bij Fresnelspiegelcentrales. Er is dus minder tussenruimte nodig bij Fresnelspiegels. Bedrijven die op dit moment werken met het Fresnel-concept zijn Ausra en de Solar Power Group. In de Amerikaanse staat Californië is Ausra inmiddels bezig om een groot project van 177 MW van de grond te krijgen. Dit project zal belangrijk worden om aan te tonen dat het Fresnel-concept op grote schaal, betrouwbaar en tegen lage kosten elektriciteit kan leveren. Zowel Ausra als de Solar Power Group beweren dat ze met hun systeem nu al elektriciteit kunnen opwekken tegen een lagere kostprijs dan andere CSP-technologieën; d.w.z. onder de €0,10 per kilowattuur in de meest warme woestijngebieden.

Andere interessante concepten voor (goedkopere) CSP-technologie die tijdens het congres aan de orde kwamen, waren afkomstig van twee nieuwkomers in de industrie: Sopogy en Huiyin-Solar. Het bedrijf Sopogy, opgericht door Darren Kimura op het eiland Hawaii, is op de markt gekomen met het concept MicroCSP. Sinds 2002 is Sopogy bezig met R&D. Sopogy biedt kleine CSP units aan die veel eenvoudiger zijn dan de bekende grootschalige CSP systemen. MicroCSP vormt hiermee in warme gebieden een interessante concurrent voor fotovoltaïsche systemen. Het biedt de mogelijkheid om op decentraal niveau elektriciteit op te wekken tegen lagere kosten dan met zonnepanelen mogelijk is en tevens biedt MicroCSP de mogelijkheid om warmte op te slaan, zodat de productie van elektriciteit in de avond en bij bewolking enkele uren kan worden gecontinueerd. Sopogy richt zich met name op decentrale toepassing van CSP-technologie met systemen variërend van 200 kilowatt tot zo’n 20 MW.

Huiyin-Solar is een nieuw bedrijf in de CSP-industrie en de eerste onderneming in deze sector die zijn thuisbasis in China heeft. Huiyin betekent in het Chinees “How we can make money together”. De president van het bedrijf, de Belg Juha Ven, die samen met zijn broer reeds jaren ervaring heeft in de CSP-industrie, probeert door middel van een nieuw innovatief concept (de gepatenteerde TOSCA technologie) en goedkope productie van onderdelen in China de kosten voor CSP verder naar beneden te brengen. Tijdens het congres in Sevilla presenteerde Juha Ven zijn nieuwe TOSCA concept voor de eerste keer, met als doelstelling het aantrekken van partners die willen investeren in deze technologie. Huiyin-Solar maakt gebruik van trogspiegels met een ander type absorptiebuizen, waardoor minder optische precisie vereist schijnt te zijn en er dus vlakkere spiegels gebruikt kunnen worden die goedkoper te produceren zijn. Daarbij komt dat de benodigde onderdelen voor CSP centrales volgens Huiyin-Solar in China veel goedkoper geproduceerd kunnen worden dan in Europa en de VS.  Een vacuum absorptiebuis die normaal zo’n $500 kost, schijnt volgens Juha Ven in China voor slechts $3 geproduceerd te kunnen worden (?). Het lijkt dus een verstandige strategie voor bedrijven in de CSP-industrie om activiteiten in China te beginnen, zowel vanuit het perspectief van lage productiekosten als vanwege de mogelijkheden voor het starten van nieuwe CSP projecten in de toekomst. De groeiende vraag naar elektriciteit in China is immers enorm. Twee vooraanstaande bedrijven in de CSP-industrie, Solar Millennium en Abengoa Solar, zijn inmiddels reeds begonnen met activiteiten in China.

CSP is op dit moment sterk in ontwikkeling in met name Spanje en de Verenigde Staten. Hoewel iedere technologie tijd nodig heeft om zich op grote schaal te kunnen ontwikkelen, ziet de toekomst voor CSP er zeer veelbelovend uit. Er zijn veel projecten onder constructie of in fase van planning. De industrie zal blijven groeien en de technologie zal zich verder ontwikkelen, met als gevolg dat de kosten voor het opwekken van elektriciteit met zonthermische krachtcentrales in de toekomst verder zullen afnemen. Het moment dat CSP concurrerend wordt met conventionele elektriciteit zou al op de middellange termijn bereikt kunnen gaan worden.

Tenslotte is er nog een belangrijke reden waarom de toekomst van CSP er veelbelovend uitziet: er is geen alternatief!