• Home
• De Stichting
• Media
• Rapporten
• Donateurs
• Contact

RSS FEED

• Alternatieven
• Beleid
• Fossielen
• Kort nieuws

De brandstoftekorten in Carolina

In het noordwesten van Carolina in de Verenigde Staten stortte de brandstofinfrastructuur in toen de orkaan Gustav begin September over het land raasde. Na enkele dagen was er bij enkele pompstations geen benzine of diesel meer beschikbaar, inmiddels is in het hele gebied maar mondjesmaat benzine en diesel te vinden. De situatie wordt steeds dramatischer. Er is continue politiebewaking om te voorkomen dat er grootschalige brandstofrellen uitbreken. Via ons internationale netwerk ontvingen we het onderstaande ooggetuigenverslag waaruit duidelijk wordt hoe Amerikanen reageren in een crisissituatie, met geweld.

On the day Gustav hit Texas, we were all shocked when within hours the price of gasoline, on average, jumped at least sixty cents per gallon at the pump. Within three days the first outages began to occur, starting with the small independent convenience store owners. By the end of the week the major chains Exxon, Shell, etc., began to run out of gas as well.

It started what I would call a cascading effect. No great concern the first few days other than filling up before the price jumped higher, and then increasing anxiety, especially when the major distributors could not get gas. Now people are panic buying, just pulling into a line if they see a station has gas, no matter how long the wait. As to an explanation, no one is giving a straight answer, from the governor, across the various wholesalers, various government officials, other than the fact that the temporary interruption of the primary pipeline out of Texas, set off a chain reaction. My personal observation. It is a clear demonstration of just how fragile the infrastructure truly is. There is no longer any built in redundancy and but a few days interruption of supply creates a “cascading effect” or echo that reverberates across the entire system.

By the beginning of this week there was an air of near panic. Without exaggeration I saw lines a quarter mile long, with wait times up to four hours. If a gas station received a supply, which at the moment is just regular only, no matter what the price, a line forms. I’ve heard accounts of lines of cars following a tanker truck if they thought it was heading to a nearby delivery. One of my neighbors got up at midnight when a friend tipped her off that a gas shipment was due to arrive at a local convenience store. By the time she arrived the wait was already two hours and by the time she finally got gas, the police were telling people at the end of the line to just go home, the supply was running out.
One of my students actually faced an altercation with someone who cut into line and then threatened him with a knife. Another student working in a convenience store said there have been shoving matches and brawls, especially when they have to announce that the supply is running out and people start arguing with each other about who should get what is left.

At many stations you now see a police presence not just to direct traffic but to insure that fighting does not break out, especially when the supply begins to run out. Another student told me about a large RV pulling into a line and an angry crowd threatened him if he stayed. . .he quickly left. I’ve seen people pulling out three and four, five gallon containers to fill up as well, and now you can not find a single one for sale anywhere in the region. Some stations are now putting twenty or thirty dollar limits on purchases because of angry protests, and in turn this limit triggers protests as well. I’ve learned to drive with extreme caution when anywhere near a gas line. I came within a hairsbreath of a serious accident today as some woman just dodged across a four lane road, directly in front of me, (I had to swerve across a double yellow line to avoid ramming into her and fortunately there was no oncoming traffic) as she cut into a station ahead of a line. It was surreal, some guy on a cellphone who was obviously talking with her was actually out of his car, blocking the cars behind him and waving her on in. I managed to dodge around her and suspect a fight was definitely brewing since other people were getting out of their cars to protest. I didn’t stop to offer my opinion of her driving. . . I figured the mob would take care of that.

The secondary impact is hitting now. Some schools including our community college have closed, the early autumn tourist trade is absolutely dead. No one has a clear answer as to when this will actually clear up, the county sheriff is predicting sometime in early October. This is far worst than anything I saw during the oil crunches of the 1970s & 80s.

van 103 naar 130 dollar

Gisteren knalde het olieprijscontract voor oktober van Amerikaanse olie door het dak van 103 naar 130 dollar per vat op de laatste handelsdag. Een uitzonderlijke stijging die volgens de financiele telegraaf veroorzaakt werd door het verbod op short selling (handelen op een koersdaling). Hoewel het de hoogste olieprijsstijging ooit is voor een contract, is het nauwelijks een belangrijke ontwikkeling te noemen als het gaat om de energiemarkt zelf. De contracten voor december en verder stegen in de VS maar met 5 tot 7 dollar, en in de rest van de wereld steeg de prijs voor een oliecontract met enkele dollars.

Friedman: Hot, Flat & Crowded

Het Amerika van Bush staat niet echt bekend als energie,- en klimaat bewust. Het stereotype van de Amerikaanse redneck in zijn te grote auto die nog steeds ontkent dat de mens medeverantwoordelijk is voor de veranderingen in het klimaat is snel gemaakt. Onder de oppervlakte wijzigt de situatie snel. En de twee meest duidelijke voorbeelden daarvan komen van twee uitermate invloedrijke Amerikanen, T.Boone Pickens, oliemagnaat en multimiljonair, en Thomas Friedman, buitenland commentator van The New York Times, meervoudig Pullitzerprijs winnaar en bekend om zijn scherpe columns en vele boeken. Beiden zijn dit naar jaar buiten gekomen met plannen om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen – ‘Fuels from hell’ volgens Friedman – te doorbreken. Lees verder

100% duurzame energievoorziening

Lucas Kruijswijk geeft op 6 november in Amsterdam een presentatie waarin hij laat zien hoe een 100% duurzame energievoorziening eruit ziet.

Huidige rapporten, van de regering, de energieraad of de EU, nemen olie, gas en kolen als referentiepunt. Vanuit dit referentiepunt wordt gekeken welke duurzame alternatieven aantrekkelijk zijn om te ontwikkelen. Met de sterke prijsstijgingen van de fossiele brandstoffen, functioneert deze aanpak niet meer. Een rapport dat olie, gas en kolen toch als referentiepunt neemt, is al na een jaar verouderd.

De benadering die Lucas Kruijswijk in zijn presentatie neemt, is het scenario van een 100% duurzame energievoorziening. In dit scenario ziet de energiehuishouding er heel anders uit, maar het is als referentiepunt wel stabiel en zal door voortschrijdend inzicht en nieuwe technieken slechts langzaam veranderen. Het is geen politiek statement, dat we zo snel mogelijk naar een 100% duurzame energievoorziening moeten gaan, maar het geeft direct een helder beeld welke stappen er gezet moeten worden.

Ook wordt er getracht om met argumenten schattingen te geven van de toekomstige energieprijzen. Er zal worden uitgelegd dat de elektriciteitsprijs nog maar gering zal stijgen, maar dat gas en olie nog veel duurder zullen worden. Lucas Kruijswijk komt uiteindelijk op een prijs van 250 dollar voor een vat olie, maar als we te laat met alternatieven beginnen, kan dat nog veel meer worden.

Alle belangrijke technieken, windenergie, zonnecellen, CSP, warmtepompen, diepe geothermie, zonnecollectoren, biobrandstoffen (eerste, tweede en derde generatie), elektrische auto’s, waterstof, intermittent stroom, supergrid en smartgrid zullen in sneltreinvaart aan bod komen. Ook kernenergie zal niet ontbreken.

De presentatie wordt gehouden in de Pelgrimskerk, Van Boshuizenstraat 560 in Amsterdam-Buitenveldert. De presentatie begint om 8 uur. Om 9 uur is er een pauze en daarna is er nog gelegenheid voor het stellen van vragen. De toegang is gratis, maar in verband met het aantal stoelen graag een email sturen naar L.B.Kruijswijk@inter.nl.net als je van plan bent om te komen.

Uit de krochten der wetenschap (5)

Er zijn heel wat studies uitgevoerd naar de uitputting van fossiele brandstoffen. De bekende Hubbert-piek wordt vaak aangehaald als een model voor de uitputting van olie (onder andere door Deffeyes, Bentley, Campbell en Laherrère). Tegelijkertijd ondervindt deze methode kritiek, omdat de wereldwijde piek in olieproductie gebaseerd wordt op de historische situatie in de Verenigde Staten. De specifieke omstandigheden in één land zouden niet representatief zijn voor de hele wereld.

Ugo Bardi, een collega peakoiler uit Italië, pakt het anders aan en komt inderdaad tot de conclusie dat de Hubbert-curve niet klopt: in plaats van symmetrisch zou de curve asymmetrisch moeten zijn, waarbij de neergang veel sneller plaatsvindt dan de stijging. Oftewel: het is allemaal nog veel erger dan we dachten.

Bardi komt tot deze conclusie op basis van een model van een gedachtenexperiment. Stel een eiland voor met schipbreukelingen. Deze schipbreukelingen kunnen alleen overleven dankzij een aantal blikken met voedsel die tijdens diezelfde schipbreuk zijn aangespoeld op het eiland. Door wind en stroming zijn de blikken voedsel bedekt met een laag zand en het kost enige moeite om ze te vinden. De overlevenden spenderen een bepaalde tijd aan het vergaren van voedsel en kunnen zich, als er genoeg voedsel is, voortplanten.

Bardi stelt dat, hoewel dit een heel simpel model is, het vergelijkbaar is met de huidige situatie met betrekking tot olie: olie voorziet in een basisbehoefte die onze samenleving in staat stelt te groeien. De populatie groeit totdat de grondstof begint op te raken en daalt vervolgs weer. Strategieën om met meer technologie sneller en beter grondstoffen te onttrekken leiden tot een grotere hoeveelheid hulpbronnen die ontdekt worden, maar daarna ook tot een veel sterkere daling. Zo leven de schipbreukelingen in een wereld van steeds stijgende welvaart, totdat alles plotseling inelkaar stort.

Alle modellen zijn slechts abstracties van de werkelijkheid en per definitie beperkt, dat geeft Bardi zelf ook toe. Maar ze kunnen soms een nuttig instrument zijn om gevolgen van bepaalde trends door te rekenen. Voor de schipbreukelingen was het wellicht een betere strategie geweest om te gaan vissen in plaats van zich te concentreren op het vinden van nog meer blikken met voedsel…