Niet voor niets heb ik de emissiehandel tussen haakjes gezet, er zijn teveel verschillen met de brandstoffenschaarste. Daar zien we nergens rantsoenering, ondanks een aanbeveling van het IEA. Dus geen gelijke porties per burger, en wel overal de oplopende prijs, die het energieverbruik van vooral armen vermindert en minder innovatie oplevert.

Rantsoenering zoals jij het bedoelt in het emissiehandelssysteem gaat uit van een verdeling op punt A die langzaam afneemt naar een voorafgekondigd doel B. In dat geval kan er geanticipeerd worden en zal het daadwerkelijk leiden tot efficientiebesparing. In het geval van Argentinie is het een plotselinge ontwikkeling wat zal leiden tot boom of bust voor een bedrijf. Dat lijkt me geen gezonde ontwikkeling.

Ik zie meer in een combinatie van beide systemen. Wat we in Nederland een vrije markt met een sterke overheid noemen, via o.a. dergelijke rantsoeneringssystemen. In nederland is dat laatste echter vaak vooral politieke retoriek in plaats van daadwerkelijke actie.

Tegenwoordig is er de vrije markt en bieden burgers tegen elkaar op om olieproducten te krijgen. De prijs gaat omhoog en voor de meest koopkrachtige (wereld)burgers is er dan altijd genoeg en ontbreekt de prikkel om te besparen. De minst koopkrachtigen kunnen zich minder of uiteindelijk geen olieproducten meer veroorloven. Zij vallen terug in armoede. Voor de meeste wereldburgers is dit niet zo’n prettig systeem, ook minder innovatie stimulerend, maar ja … jammer dan. De rijken zullen blijven vliegen, terwijl bovendien de boeren hun opbrengsten niet langer als betaalbaar voedsel voor iedereen leveren, maar meer verdienen aan het omzetten in brandstoffen. Dus minder energie en minder voedsel voor velen.

De armen en de middenklasse in veel landen zullen er dubbel op achteruit gaan, zolang de natuurlijke hulpbronnen niet in gelijke mate aan alle wereldburgers ten goede komen.

Argentinië heeft anders massa’s zon, wind, golf en zeestroom potentieel …