EnergySquare over eindigheid olie & gas, deel 1
30 mei 2007. Bijdrage geleverd door Rembrandt Koppelaar.
Discussiëren kunnen de meeste mensen. Moeilijker wordt het om richting en diepgang in een discussie te brengen. Daar is grondige kennis over een onderwerp voor nodig. Gisteren in Den Haag was die kennis mondjesmaat aanwezig tijdens het EnergySquare debat georganiseerd door Shell & FD over de eindigheid van aardolie & aardgas. Het onderwerp vereist een achtergrond in geologie, economie en bovenal veel ervaring met olie & gas cijfers. Met als sprekers de heer Rein Willems (President directeur van Shell Nederland), Coby van der Linde (Voorzitter Clingendael International Energy Programma) en Frank Kuijlaars (Directeur Olie en Gas, ABN AMRO bank NV) zat die mix echter niet in het panel. Hoe kundig zij ook zijn op hun respectievelijke vakgebieden (geopolitiek, financiering, economie, management), de geologie en bekendheid met olie & gasdata was gebrekkig. Waar waren de Nederlandse geologen van Shell en TU/Delft?
Uit de discussie valt dan ook weinig te concluderen, omdat deze zich vrijwel geheel op economie & politiek toespitste. Na polsen bij aanvang bleek dat het publiek van 200-300 man voor 95% bestond uit mensen die voorzag dat er nog 40 á 50 jaar voldoende aardolie is. Voor zover er mogelijkheid was tot discussie bleef deze steken in uitingen over oliereserves, een uiterst ingewikkeld vraagstuk. Nergens werd er duidelijk gesproken, welke landen het westen van aardolie voorzien in de toekomst. Zijn de landen in het onderstaande plaatje in ieder geval tot aan 2030 in staat om aan de groeiende vraag in de VS, Europa en Azië te voldoen?

Figuur 1 – globale aardolie export, de productie in Mexico en Noorwegen is dalende, bron: BP Statistical Review Of World Energy.
De problematiek van de reserves van het Midden-Oosten werd vrij snel afgewimpeld door de heer Willems. Ondanks de toelichting van Coby van der Linde na een interruptie hierover van mijn kant. Er zijn immers voldoende onconventionele aardoliereserves, aldus Rein Willems. In Canada bevinden zich meer als 1 biljoen (1000+ miljard) aan teerzanden onder de grond, waarvan wellicht 170+ miljard vaten uiteindelijk winbaar zijn. Allemaal niet erg interessant die hoge cijfers, want waar het om draait is de productie. Vanuit de belangenbehartigers van de Canadese olie-industrie denken ze er als volgt over: In het gunstigste geval kan de productie omhoog naar 4 miljoen vaten per dag in 2020, een verviervoudiging. Dat is waarschijnlijk net voldoende om de daling in de al gepiekte landen Noorwegen en Mexico (zie bovenstaande grafiek voor export hoeveelheden) op te vangen. Leuk voor Canada, op wereldschaal een kleine druppel en voor de CO2 uitstoot dramatisch. Dit laatste wordt er alleen nooit bijverteld.
Om al te veel slaaptekort te voorkomen volgt deel 2 morgenavond
Reactie's
-
analist
-
http://www.integer-consult.com Paul Metz
-
Adam Smith
-
Mechanieker
-
Anton Wemmers
-
sam
-
http://www.integer-consult.com Paul Metz
-
Tim
-
mechanieker
-
Tim
-
Ronald
-
mechanieker
-
Johan Goossens
-
Tim
-
http://www.peakoil.nl Rembrandt Koppelaar
-
Ronald



