Venezuela en het einde van geprivatiseerde olievelden

2 may 2007. Bijdrage geleverd door .

chavez.pngPresident Hugo Chavez’s beslissing deze week om de laatste geprivatiseerde olievelden te nationaliseren is niet onopgemerkt voorbij gegaan. Daarmee komt een einde aan een langlopende machtstrijd met internationale oliebedrijven.

De “nationalisering van de olie van Venezuela is nu compleet” gaf Chavez aan, die verklaarde dat Venezuela de controle over zijn natuurlijke rijkdommen moet behouden om zo een socialistische staat te zijn en te blijven. Chavez beschuldigde bovendien buitenlandse oliemaatschappijen van slechte olieboringen wegens hun honger naar snelle winsten waardoor schade veroorzaakt zou worden aan de gebieden waar olie wordt gewonnen.

Deals – Terwijl de staatsovername al sinds enige tijd in de planning van de regering Chavez op schema stond blijven oliemaatschappijen BO, PLC, ConocoPhillips, Exxon Mobil Corp., Chevron Corp., het franse Totale Sa en Statoil ASA van Noorwegen in een strijd verwikkeld hoe zij hun minderheidsbelang actief kunnen blijven benutten, zonder zich geheel uit Venezuela terug te trekken. Michael Lyncht, een analist in Winchester, voorspelde eerder al dat de meeste oliemaatschappijen — met de mogelijke uitzondering van Exxon Mobil — zouden blijven. Patrick Esteruelas, een analist bij de in New York gevestigde Eurasia Groep, gaf aan dat de meest oliebedrijven waarschijnlijk zullen blijven. Esteruelas geeft aan dat sinds de overnames, de olie output van Venezuela bijna met 4 procent, of 100.000 vaten, per dag is gedaald. Venezuela ontkent echter de productieproblemen.

Het bassin rond de Rivier van Orinoco, hoewel niet volledig onderzocht, wordt gezien als een van de grootste oliebassins van de wereld, welke in potentie 1,2 triljoen vaten zeer zware ruwe olie bevat. Als Venezuela dat voor een deel zou kunnen oppompen, dan zou het Saudi-Arabië als natie met de meeste reserves zelfs gaan overtreffen. Mochten de grote oliemaatschappijen besluiten weg te gaan, dan zou dit desastreuze effecten kunnen hebben op het totaal aan investeringen in de oliesector in Venezuela. Zij hebben tezamen voor meer dan $17 miljard in de projecten in het Orinoco gebied geïnvesteerd, welke nu op $30 miljard aan waarde worden geschat. Venezuela heeft aangegeven dat het bereid is deze investeringen over te kopen, maar voor een kleinere som geld dan de investering zelf.

Chavez nationaliseert ook de elektriciteitsbedrijven, de telecommunicatiebedrijven, en heeft gedreigd om de privé ziekenhuizen over te nemen als zij blijven zorgen voor alsmaar stijgende prijzen in de zorg.

Gerelateerde artikelen: Chavez schrikt oliemaatschappijen af Bron: The york dispatch

  • Frank

    Twee belangrijke punten komen voor mij naar voren.

    1 Een olierijk land dat kopje onder gaat door de dure olie en daarvoor een een uitstekende dictator heeft gevonden. Deze richt het schatrijke land ten gronde wat een kunst op zich is en geeft daarvoor zijn afnemers de schuld.

    2 Orinoco kan de wereld voor tientallen jaren olie voorzien als er een bepaald procede wordt gevonden om deze teer in olie om te zetten/te winnen.

    In 2012 als olie wellicht piekt, kan er nogs steeds niet geboord worden in Orinoco omdat er een zekere dictator met grootsheidswaanzin Chavez zetelt in Venezuela.

  • oliemarc

    Is het een soort teerzand wat daar zit of is het gewoon hele dikke olie die je niet door een pijp kan laten stromen?

    Hoe dan ook, je kunt het beter niet ontginnen want uiteindelijk gaat de olie vroeg of laat toch op…

  • Rembrandt

    De aardolie in de orinoco regio is inderdaad een soort van teerzand, er zijn 4 projecten die tussen 1998 en 2002 hun maximale productiecapaciteit hebben bereikt, Petrozuata, Hamaca, Cerro Negro en Sincor met respectievelijk productieniveau’s van 100.000, 180.000, 100.000 en 180.000 vaten aan synthetische aardolie per dag. Deze zijn opgebouwd door buitenlandse bedrijven welke de techniek bezitten maar worden nu dus ook hier gedwongen om het beheer uit handen te geven. Zonder buitenlandse bedrijven is het zeer onwaarschijnlijk dat de verdere gepland expansie van deze projecten plaats gaat vinden.

    Zoals Frank al zei, zolang Chavez aan de macht is ziet het er niet goed uit met de exploitatie van de aardoliebassins in Venezuela. In theorie zou de productie van Venezuela een soortgelijk pad als Canada op kunnen gaan, richting de 4, 5, 6 miljoen vaten per dag binnen enkele decennia.

  • janus

    CIA krijgt het weer druk, eerst nog een soort PINOCHET vinden

  • Huijbers

    @Rembrandt zijn de gebruikte methode in Venezuela gelijk aan die in Canada?

  • http://www.filosofie.be onno

    Eigenlijk is het wel verstandig voor Venezuela… Ze gaan minder olie op pompen waardoor die regio langer zal genieten van deze vorm van energie.

    Chavez mag dan wel zot zijn, ik denk niet dat hij het kan permiteren om het land compleet de afgrond in te duwen… Ik ben natuurlijk erg benieuwd hoe zich dit gaat ontwikkelen in een post peak wereld.

  • Rembrandt

    @Huijbers

    Nu geen tijd om de details op te zoeken, zit wel degelijk groot verschil in productieproces, ik zoek het binnen enkele dagen op en schrijf er een postje over.

  • http://www.solarwebsite.nl Jeroen Haringman

    Met teerzand en olieschalie e.d. heb je nog altijd het probleem dat er veel energie nodig is om het te winnen. Als je een paar kuub gas en een paar kuub water (én vrijwel zeker ook veel aardolie) nodig hebt om een vat olie te produceren ben je niet slim bezig.

    Als die Chavez maar gek genoeg gaat doen wordt er vast wel een aanwijzing voor “terrorisme” of “massavernietigingswapens” gevonden en kan het Amerikaanse leger met weinig problemen “de democratie gaan brengen”. Het is ten slotte in hun achtertuin. Het kon alleen wel eens hun tweede (derde?) Vietnam worden, in die jungle zal het niet makkelijk vechten zijn en die Chavez is mateloos populair.

  • Ronald

    1,2 triljoen is een taal-vergissing: het Engelse trillion is ons biljoen (duizend miljard), dus het is 1200 miljard vaten, nog altijd gigantisch, plm. 4x de Canadese oliezand reserves. Overigens schijnt het winbare deel ervan (volgens Wikipedia) ongeveer vergelijkbaar te zijn met de Canadese oliezanden, zo’n 300 miljard vaten. Dat zou Canada en Venezuela nog altijd verreweg de grootste oliereserves van de wereld geven.
    &jeroen: olieschalie schijnt (wederom volgens Wikipedia) ongunstiger te liggen dan oliezand, vwb EROI.

  • Pingback: Maritiem Nieuws.nl Venezuela en het einde van geprivatiseerde olievelden