Tim

Het gaat mij niet zozeer om de subsidies maar meer dat het meer energie kost dan dat het oplevert. Die lijstjes van internet vertrouw ik niet…. Alleen cijfers uit wetenschappelijke publicaties in dit geval. Wat voor aannames worden daarbij gedaan bij die cijfers is namelijk belangrijk.

Doe dan gewoon suikerriet in de tropen, daar heb je even weinig m2 van nodig. Of kies iets anders uit het lijstje:

Crop litres ethanol/ha
Miscanthus 14031
Switchgrass 10757
Sweet Potatoes 10000
Poplar Wood (hybrid) 9354
Sweet Sorghum 8419
Sugar Beet 6679
Sugar Cane 6192

Suikerbieten is voor zover ik weet al helemaal armzalig qua oogst (niet economisch efficient, behalve met subsidies).

Voor de rest is het ook een broodje-aap-collectie. Met die oppervlakte aan zonnepanelen kun je 4 maal het Amerikaanse stroomverbruik opwekken. We gaan toch geen PV-panelen gebruiken om stadsverwarming mee te doen? 55.000 km2 is dus genoeg voor het stroomverbruik. Een hele lap, maar nog geen 0,5% van het Amerikaanse grondoppervlak. Voorlopig maar eens beginnen met de daken.

En ethanol heeft echt geen 4.5 ha per auto nodig. Miscanthus (olifantsgras) levert 14.000 liter ethanol per ha (http://en.wikipedia.org/wiki/Ethanol_fuel). Ethanol bevat 34% minder energie per liter dan benzine, dus dat komt overeen met 9.200 liter benzine. Neem een zuinige auto (5 liter/100 km) en je komt er 184.000 kilometer mee. Ofwel: 1 hectare is genoeg voor 11.5 auto’s. Ofwel 1 auto gebruikt 0.09 ha = 865 m2. Ergo: overdrijving van een factor 50.

Het Q7 windpark op de noordzee heeft 60 windmolens van 2 megawatt, totale capaciteit is 120 megawatt.

Verwachte jaarlijkse stroomproductie is 435 Gigawattuur.

Een sigarendoosberekening in mijn hoofd geeft zo’n 150 a 200 molens van 5 mw voor vervanging van en 500 megawatt centrale. (uitgaande dat meestal 20% capaciteit van de centrale aan moet blijven i.v.m. lage wind)

“Voor windenergie gelden dezelfde soort vergelijkingen: er zijn 13.000 windturbines nodig om 1 energiecentrale van 555Mw te vervangen.”

Dat lijkt me sterk. Ik dacht dat er al 5 Mw molens waren. Uiteraard is er een probleem met windenergie, dat de aanvoer niet constant is, maar bij constante (sterke) windkracht zou je, dat zou ik tenminste denken, ongeveer 100 windmolens per centrale nodig hebben. Je hebt er meer nodig en liefst ook op verschillende plaatsen omdat de wind steeds anders is, maar toch niet een factor 130 meer?
Of denk ik verkeerd?

Wouter

Misschien ben ik de pessimistische persoon, maar als je kan kom naar azie en leef met een aantal aziatische mensen voor een paar maanden en zie hoe cut throat competitie zich afspeelt. Ik denk dat de tijd van leuke kostprijs plaatjes en mooie berekeningen in geld bijna ten einde is. En dat we de realietit onder ogen moeten zien.

6miljard+ mensen op aarde (exponentieel groeiende) en een resource basis die sterk in overshoot is. Dit kan alleen gezien de menselijk natuur betekenen dat de competitie velen malen intenser zal worden en in veel gevallen zal dit resulteren in oorlog. Bv wat zal china doen wanneer zij niet meer in hun energie behoeften kunnen voldoen en new zealand en australie er onbeschermd bijligt?

Dus mijn advies zou zijn voor europa….een crash programma duurzame energie, efficientere economie, recycling initieren NU!….en tegelijkertijd onze defensie budgetten opschroeven….

De tijd voor mooie economische praatjes is voorbij…in 10-20 jaar tijd zal niemand hier zich meer druk om maken…

Gelukkig nieuwjaar en geniet van je vrienden, kenissen en geliefden, groeten vanuit cambodja, Tim

De cijfers die ik genoemd heb, komen van Andrea Ramirez van de Universiteit Utrecht en worden gebruikt in het boek ‘Sustainable Development and Innovation in the Energy Sector’. Dit is een zeer wetenschappelijke bron, dus ik ga er van uit dat deze gegevens betrouwbaar zijn.
Het grootste probleem met deze bron is dat ik niet weet of brandstof voor transport onder energiekosten valt. Maar zelfs al zou dit niet zo zijn, dan zou dat niet tot schokkende veranderingen leiden in de eerder genoemde cijfers. Transportkosten vormen meestal ook maar een fractie van de productiekosten en slechts een deel van de transportkosten bestaat uit energiekosten.
Kortom, je hebt gelijk dat je indirect misschien op een iets hoger percentage (energiekosten/totale productiekosten) uitkomt, maar heel veel hoger zal het niet zijn.

geweldig betoog, chapeau!

@Hans,

Je bedoelt de directe energiekosten met betrekking tot een aantal procent? De indirecte energiekosten zijn veel hoger lijkt mij, kijkende naar het transport van mensen naar hun werk, de grondstoffen nodig als basis voor de verhandeling die ook getransporteert moeten worden etc. Helaas heb ik geen cijfers achter de hand

De conclusie hier kan dus alleen maar zijn dat de impact van energieprijzen op de economie relatief klein is. Dit is ook een belangrijke reden waarom innovatie op het gebied van energiebesparing en alternatieve energie op dit moment nog zo traag verloopt. Er is geen directe prikkel om te innoveren, omdat energiekosten maar een kleine kostenpost vormen in de meeste sectoren. Dit is een situatie, die door economen ook wel ‘the innovation trap’ genoemd wordt. Deze situatie is in dit geval zeer gevaarlijk. In termen van kosten mag energie dan een klein aandeel in onze economie hebben, maar we kunnen zeker ook niet zonder energie. Innovatie zal pas echt ‘getriggered’ worden wanneer de productiepiek van de verschillende fossiele brandstoffen (olie, gas, steenkool) bereikt is. Vanaf dat moment kan de wereldeconomie, indien zij wil groeien, twee kanten op:
1. efficienter omgaan met energie
2. het benutten van alternatieve bronnen van energie.

Een andere manier om duurzame innovatie per direct te stimuleren is ervoor zorgen dat energiekosten een belangrijker onderdeel uit gaan maken van de totale productiekosten. Dit kunnen overheden doen door de energieverbruiker/vervuiler veel meer te gaan laten betalen. Dit kan heel simpel door de belastingen op energie sterk te verhogen. Het probleem is echter dat overheden deze keuze niet durven te maken. Ze zijn bang dat het ten koste gaat van zaken als de concurrentiepositie en de werkgelegenheid.