Verslag ASPO conferentie V dag 2
26 juli, 2006
[[image:aspobanner.jpg::left:0]]
Vorige week was de jaarlijkse ASPO (association for the study of peak oil & gas) conferentie, ditmaal te Italië. Naast het belangrijkste onderdeel, netwerken, waren er zeer veel lezingen over peak oil en aanverwante energie onderwerpen. Hieronder een samenvatting van de belangrijkste praatjes van de tweede dag, met waar mogelijk links naar de presentatie.
Dennis Meadows, co-auteur van het welbekende boek “The limits to growth” uit 1972 gaf aan dat het scenario uit 1972 nog steeds accuraat vandaag de dag. Vijfendertig jaar van data heeft laten zien dat de originele studie nog steeds correct is. Veel limieten aan de groei worden in de komende twee decennia duidelijk, waarbij de uitputting van olie er een is. De politiek en de markt is niet geschikt om constructief beleid te voeren, daarom is veel beleid niet verandert en zitten we volgens Meadows al een tijdje in overshoot – een periode waarbij er ingeteerd wordt op de natuurlijke hulpbronnen van de aarde. Op overshoot volgt vrijwel altijd een instorting van de beschaving (collapse), omdat het ecologische systeem instort wegens overconsumptie. Overshoot hoeft volgens Meadows niet tot collapse (instorting) te leiden, duurzame ontwikkeling is mogelijk, maar de kans is uitermate klein. De grootste veranderingen die we nodig hebben zitten volgens hem in de psychologie, niet in de techniek. Veel mensen beweren dat volgens Limits to Growth er al grenzen zouden optreden voor het jaar 2000, maar diegenen die het boek gelezen hebben weten wel beter:
“After reading “The Limits to Growth,” I was amazed. Nowhere in the book was there any mention about running out of anything by 2000. Instead, the book’s concern was entirely focused on what the world might look like 100 years later. There was not one sentence or even a single word written about an oil shortage, or limit to any specific resource, by the year 2000.”
Matthew Simmons, Revisiting The Limits to Growth: Could The Club of Rome Have Been Correct, After All?, October 2000
Charles Hall is een van de weinigen wetenschappers die al meer dan 20 jaar onderzoek doet naar de energiebalans van energiebronnen. In zijn laatste onderzoek heeft hij samen met Master student Nathan Gagnon gekeken naar de EROI (energy return on energy invested) van olie en gas. Dankzij een samenwerking met consultancy J. S. Herold Inc., die data leverde voor het onderzoek, zijn er nu recente cijfers beschikbaar over de energiebalans van olie. Volgens Hall is deze de laatste tijd dramatisch aan het dalen. Waar in het jaar 2000 voor elke unit energie die in de productie olie ging er nog 40 uitkwamen, zou deze verhouding in het jaar 2005 op 1 unit in 25 uit, liggen. De conclusie van Hall is dat de afname van de olieproductie niet teniet kan worden gedaan door technologische innovaties. De daling van de laatste paar jaar is goed te verklaren doordat er steeds meer bronnen van lage concentraties waarvoor veel energie nodig is in productie worden gebracht. Denk aan de teerzanden, zeer zware olie, de diepzee en de winning steeds dichter bij de polen. Hoe dit in de toekomst gaat verlopen is onzeker, extrapolatie van de recente trend zou betekenen dat het rond 2020 niet meer energetisch rendabel is om olie te winnen.
Verslag ASPO conferentie V dag 1
26 juli, 2006
[[image:aspobanner.jpg::right:0]]
Vorige week was de jaarlijkse ASPO (association for the study of peak oil & gas) conferentie, ditmaal te Italië. Naast het belangrijkste onderdeel, netwerken, waren er zeer veel lezingen over peak oil en aanverwante energie onderwerpen. Hieronder een samenvatting van de belangrijkste praatjes van de eerste dag, met waar mogelijk links naar de presentatie. Dag 2 volgt binnenkort:
Na zijn twee boeken over peak oil, The party’s over en Powerdown komt in september/oktober zijn derde boek uit over het olie uitputtings protocol. Een verdrag dat voorziet in het gradueel afbouwen van de olieconsumptie. In zijn presentatie heeft Richard het over de geschiedenis van het protocol, wat het protocol betekent, enkele suggesties voor het afbouwen van het olieverbruik, de link met klimaatverandering, de handelsregels van de WTO in combinatie met het protocol, enige moeilijkheden en een aantal voorbeelden van landen, steden en mensen die het protocol al hebben omarmd. Op de pas gelanceerde website www.oildepletionprotocol.org is meer informatie te vinden over het protocol, tevens kun je daar persoonlijk het protocol ondertekenen, en beginnen met het afbouwen van de olieverslaving.
Chris Skrebowsky, Editor Petroleum Review, Peak Oil – the Emerging Reality
Chris Skrebowski houdt een database bij met alle olieprojecten in de wereld. In zijn presentatie legt hij uit dat het gaat om “flows” de olie die naar de markt komt, en niet om de optimistische reservecijfers. Door het bijeenleggen van de hoeveelheid projecten in de wereld naast de afname in gepiekte velden komt Skrebowski uit op een piek tussen 2010 en 2011. Nog maar 1500 dagen te gaan ten tijde van de presentatie.
kort energienieuws
24 juli, 2006
Iran kan niet aan aardgasbehoeftes voldoen. Het land staat voor de keuze tussen twee afzetmarkten, Europa en India/Pakistan. De EU heeft zijn zinnen gezet op de “Nabucco” pijpleiding naar de Europese Unie. De bouw hiervan zou moeten beginnen in 2008 zodat de pijpleiding in 2011 in gebruik wordt genomen. Deze zou zoveel capaciteit in gebruik nemen dat er vrijwel niets meer overblijft voor een tweede “peace” pijpleiding naar Pakistan en India. Iran stelt als alternatief voor om de capaciteit van beide projecten te verminderen.
Tender voor Irakese olievelden aan het einde van dit jaar. Olieminister Hussain al-Shahristani verwacht dat voor de tender de nieuwe investeringswet voor buitenlandse maatschappij goedgekeurd wordt. Daarna zou de publieke tender waarbij ook grote oliemaatschappijen mee kunnen doen gehouden worden. Zonder buitenlandse investeringen kan de olieproductie in het land nauwelijks verder stijgen. De olieminister hoopt 20 miljard binnen te halen vanuit buitenlandse oliemaatschappijen.
Iran vergroot investering in duurzame energie. Het jaarlijkse budget van 43 miljoen euro in duurzame energie zal in de komende ontwikkelingsperiode (2005-2010) vertienvoudigen. In het plaatsje Manjil in Noord-Iran wordt een windenergie project van 250 megawatt opgezet door REOI (Renewable Energy Organization of Iran).
Indonesi� start met implementatie crash programma voor biobrandstoffen. In de komende 4 jaar zullen er 11 biodiesel fabrieken worden gebouwd, goed voor 1.3 miljard liter bio-olie tegen 2010. Die hoeveelheid is equivalent aan 10% van de totale brandstofconsumptie van 2005. De totale investering bedraagt 17.3 miljard euro.
Bush administratie investeert 170 miljoen in zonne-energie. Het bedrag is bedoeld om de photovoltaische zonnetechniek te verbeteren zodat de kosten omlaag kunnen van 13 tot 22 cent per KW naar 9 tot 18 cent per KW tegen 2010. Voor elke dollar die de regering inlegt moeten onderzoekers eenzelfde bedrag verzamelen.
Kabinet houdt verdubbeling budget duurzame energie af
24 juli, 2006
De roep om een verdubbeling van het budget voor duurzame energie, waar de Tweede Kamer zich eerder enthousiast over toonde, moet beter worden onderbouwd. Dit stelt het kabinet in reactie op het belangrijkste voorstel van de zogeheten Taskforce Energietransitie.
De regering wijst erop dat nu al jaarlijks een miljard euro wordt uitgegeven aan het ‘verduurzamen’ van de energievoorziening. ‘Het kabinet gaat ervan uit dat de Taskforce de claim op een aanmerkelijk verhoogd overheidsbudget in het najaar zal onderbouwen, mede in relatie tot wat reeds beschikbaar is’, schrijft minister Wijn van Economische Zaken aan de Kamer. Tegenover de oprichting van een speciaal fonds, waar het extra geld naartoe zou moeten gaan, staat de bewindsman ‘terughoudend’.
Lees verder in de MVO nieuwsbrief
BP’s “R/P = 40 jaar” in historisch perspectief.
14 juli, 2006
Vandaag een gastbijdrage van Karel Kweksma, een van onze trouwe lezers. Karel brengt duidelijk in beeld waarom het delen van de Jaarlijkse Productie op Reserves (R/P) zoals gedaan door veel oliemaatschappijen een zeer onbetrouwbaar beeld geeft.
Elk jaar brengt het Britse oliebedrijf BP haar “Statistical Review” uit. Dit document geeft een overzicht van de wereldenergievoorziening, en wordt veel door journalisten aangehaald als bron bij stukken over de energievoorziening. Als allereerste tabel in het stuk (Proved Reserves, bladzijde 6) wordt als wereldvoorraad 40 jaar genoemd. Dit is al jaren zo. Dat is vreemd, want dat betekent dat de restvoorraad uit het het vorige jaar precies aangevuld wordt met nieuwe vondsten, zodat de nieuwe, hogere voorraad , weer precies genoeg is voor 40 jaar. Voor dit stuk heb ik de boel eens vanuit historisch perspectief bekeken, als iemand die alle informatie over productiecijfers uit het verleden op papier heeft, en weet dat de laatste druppel gewonnen is. Hiertoe is de bekende voorraad van 2005 genomen. Voor jaren voor 2005 is hier de (inmiddels in historische tabellen terug te vinden) productie hoeveelheid bij opgeteld. Per jaar is dit gedeeld door de productie van dat jaar. Voor jaren na 2005 is gerekend met een jaarlijks verminderde nieuwe vondst van 3% en een vraag groei van 2.5%. Dit leidt tot de volgende grafiek :
Word lid van de LinkedIn Groep
