Olietekorten nemen toe

31 juli 2005. Bijdrage geleverd door Rembrandt Koppelaar.

In Nederland begint de burger lichtelijk te zweten door de hoge olieprijzen. In veel andere landen zijn er echter al tekorten ontstaan door de hoge olieprijs. Het laatste land wat men toe kan voegen aan het rijtje “oliecrisis” is Indonesië. Men is nu van een staat van energiebesparing overgegaan naar een daadwerkelijke crisis. Dat betekent uren in de rij wachten om de tank te vullen. Het probleem ligt hem bij de sterk toegenomen vraag en de afgenomen productie.



Wat ervoor zorgt dat het staatsoliebedrijf Pertamina 500.000 vaten olie per dag moet importeren uit het buitenland tegen zeer hoge prijzen. En dat kunnen ze simpelweg niet betalen door een gelimiteerd staatsbudget. Het voorstel ligt er om de prijs van binnenlandse olie te verhogen naar een prijs tussen de .25 en .30 eurocent. Tot grote onvrede van de bevolking.

Indonesië is zeker niet het eerste land met een daadwerkelijk olieprobleem. De landen die problemen hebben met de hoge olieprijs voor zover bij ons bekend:

Yemen: Rellen door verhoogde olieprijzen waarbij 22 mensen stierven. Als gevolgd verlaagde de regering de prijs van olie lichtelijk om de gemoederen te sussen.

Nicaragua: het congres heeft een staat van “energiecrisis” afgekondigd. Dat houd in dat er staatscontrole komt over fossiele brandstoffen, en controle over de prijzen van olie derivaten. Daarnaast wordt het publieke transport gereorganiseerd om olieconsumptie te verminderen, elektrische centrales hoeven geen belasting meer te betalen over olie en de regering overweegt energie subsidies voor de consument. Deze staat van “energiecrisis” zal duren totdat de olieprijs onder de 45 dollar duikt.

Thailand: Importeur van 90% van zijn olie. De burger begint zelf te conserveren door minder geld te besteden aan andere producten dan olie. Ook schijnt men meer met het openbaar vervoer te gaan. De regering hoopt dat de bevolking het probleem zelf (tijdelijk) op kan lossen door conservatie. Er wordt wel nagedacht om geen subsidie meer te verstrekken voor energie. En limieten op de olieconsumptie te leggen, bijvoorbeeld door de stroom van billboards uit te schakelen en pomp stations te laten sluiten na 9 uur ’s avonds. Als blijkt dat er na 3 maanden van publieke conservatie campagne niet genoeg stroom bespaard is gaat men over op overheidscontrole van olieconsumptie.

Noord Korea: Door de energiecrisis verergert de situatie drastisch. Er is een tekort heeft aan machinerie, kunstmest, brandstof voor irrigatiesystemen en tractoren. De hoge olieprijzen zijn vreselijk voor de Noord Koreaanse voedselproductie. Al meerdere jaren is er een voedsel rationering programma opgestart. Dit jaar werd de hoeveelheid beschikbaar voedsel per persoon van 300 gram naar 250 gram per persoon gereduceerd. Minder dan de helft van de energie benodigd om te kunnen overleven.

Zimbabwe: Lange wachtrijen om de tank te vullen, een tekort van de meeste goederen. Ook een tekort van brood is aan de orde van de dag aangezien de meeste grote bakkerijen afhankelijk zijn van brandstof voor productie en distributie. De regering hoopt de problemen iets te kunnen verlichten door liberalisatie van het verkrijgen en distribueren van olie.

Bron: BBC
Bron: Al Jazeera
Bron: Prensa Latina
Bron: Reuters
Bron: Reuters Alert Net

Reactie's

  • Peter Polder

    Aan dit rijtje kan je bijna elk land in Zuid Oost Azie en L-Amerika toevoegen.
    Overal demonstraties vanwege het stijgen van de brandstofprijzen en het moeten opgeven van subsidies op bepaalde brandstoffen. Ook neemt hierdoor ook overal de (geopolitieke) druk op olievoorraden toe.

  • Rembrandt

    Waarschijnlijk kun je veel meer landen toevoegen (elk land is overdreven naar mijn mening). Een idee krijgen van hoe het er aan toe gaat leek me wel goed voor het inzicht.

  • Frits

    Ook in China zijn er tekorten. Dergelijke tekorten ontstaan vaak omdat overheden de prijs laag proberen te houden. Het gevolg daarvan is echter dat er tekorten ontstaan met grote wachtrijen. Ook ontstaat daarbij een zwarte markt met hogere prijzen. De Sovjet Unie, waar prijzen jarenlang werden gefixeerd was daar een sprekend voorbeeld van.

blog comments powered by Disqus
Creative Commons License